Wielki cud za wstawiennictwem O. Dehona w Lavras w 1954 r.
Geraldo Machado da Silva był elektrykiem, zwyczajnym robotnikiem, żonatym i mającym dzieci. Mieszkał w Lavras w Brazylii, stale cierpiąc na wrzody żołądka. W pewnym momencie sytuacja się pogorszyła, wrzód przebił ściankę żołądka i nastąpiło ostre i ogólne zapalenie otrzewnej. Po dokonaniu spóźnionej operacji lekarz stwierdził, że zrobił wszystko, co było w jego mocy, i oczekiwał wiadomości o szybkiej śmierci chorego.
Ks. Silvestre SCJ, siostry zakonne pracujące w tym szpitalu oraz wiele osób modliło się z wiarą za umierającego, prosząc Boga o łaski dla niego za pośrednictwem O. Dehona, i umieszczając relikwie O. Dehona na ciele chorego. Gdy przestało działać znieczulenie, chory zaczął odzyskiwać przytomność, powiedział, że nie czuje bólu i zaczął rozmawiać po trochu ze wszystkimi.
Gdy przyszli lekarze, aby stwierdzić stan chorego, nie mogli uwierzyć temu, co się stało. Mówili, że to prawdziwy cud, nie dający się wytłumaczyć fakt uzdrowienia. Rana po operacji szybko się zagoiła i Geraldo powrócił do domu ze swoimi bliskimi i wkrótce mógł normalnie wykonywać swoją pracę.
Po dokładnym zbadaniu sprawy przez biegłych lekarzy, Konsulta lekarzy Kongregacji do spraw Świętych, na sesji w dniu 15 maja 2003 r., stwierdziła głosem pozytywnym nadzwyczajne uzdrowienie Geralda Machado.
19 kwietnia 2004 r. w obecności Jana Pawła II Kongregacja do spraw Kanonizacyjnych wydała dekret zatwierdzający cud. Datę beatyfikacji wyznaczono na kwiecień 2005 roku, do której jednak nie doszło z powodu śmierci Jana Pawła II.